oo

Treść

"Kto nigdy uczniem nie był, też mistrzem nie będzie" - mówi szesnastowieczne przysłowie.
Święto pedagogów, tradycyjnie zwane dniem nauczyciela od 1982 roku zostało nazwane Dniem Edukacji Narodowej i słusznie, bo przecież wszyscy się całe życie uczymy. Nazwa tego święta związana jest, z Komisją Edukacji Narodowej pierwszego w Europie ministerstwa oświaty, które zajęło się reformowaniem szkolnictwa w Polsce. Dodam tylko, że powstała ona w roku 1773. Działalność Komisji Edukacji Narodowej miała przełomowe znaczenie w historii polskiego szkolnictwa. Opracowano wówczas nowe programy nauczania, zorganizowano na nowo szkoły średnie, zreformowano szkoły wyższe. Reforma szkolnictwa miała stanowić istotne ogniwo reformy państwa, jej celem było wykształcenie pokolenia Polaków świadomych swych obowiązków obywatelskich, wyposażonych w wiedzę użyteczną, opartą na ówczesnych zdobyczach nauki. Obecnie 14 października jest dniem, w którym podczas uroczystości szkolnych, państwowych, przypomina się najlepsze tradycje naszego narodu i państwa.
Panie Nauczycieli, Panowie Nauczyciele, Wychowawcy!
Dziękuję za trud uczenia i wychowywania, dziękuje za podjęcie wysiłku na rzecz doskonalenia zawodowego.


Życzę sobie i państwu wytrwałości w dążeniu do coraz lepszego wykonywania swoich powinności .Bądźmy dla swoich uczniów mistrzami, autorytetami, wyrozumiałymi przewodnikami po świecie nauki, kultury i sztuki, a także nowej geografii, która w Europie nie przewiduje granic.
Pomóżmy młodym ludziom zachować swoją tożsamość, odrębność "małych ojczyzn" przy swobodnym i pozbawionym kompleksów korzystaniu z interesujących perspektyw, jakie młodemu pokoleniu niesie wstąpienie Polski do Unii Europejskiej.
Szczególne życzenia i słowa podziękowania składam swoim nauczycielom, którzy mnie edukowali w moich latach dziecięcych. Zawsze pozostają w mojej pamięci: Pani Anna Żmuda – wychowawczyni (zam. Brzeźnica), Pani Janina Adamus (zam. Marcyporęba), Pani Maria Baran (zam. Jaśkowice), Pani Karolina Żmuda (zam. Kraków)

Autor: ii